El Greco

Πήγα κι εγώ, όπως είχα προαναφέρει, να δώ το πολυδιαφημισμένο El Greco και ομολογώ οτι...δεν τρελάθηκα! Η ταινία αποτελεί τη βιογραφία του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου ο οποίος αφήνει τη Βενετοκρατούμενη πατρίδα του, την Κρήτη, και φτάνει στο εργαστήριο του μεγάλου ζωγράφου Τισιάνο στη Βενετία με τη συμπαράσταση και της Βενετσιάνας Φραντζέσκα.Το τέλος της μαθητείας του τον βρίσκει στην Ισπανία όπου ψάχνοντας το φώς έρχεται αντιμέτωπος με το σκοτάδι και τον Μέγα Ιεροεξεταστή ο οποίος τον θεωρεί επικίνδυνο για τη θρησκεία και την εκκλησία, στην πραγματικότητα όμως δυσανασχετεί επειδή είναι ο μόνος στου οποίου το πρόσωπο ο ζωγράφος δεν αποτυπώνει αγιοσύνη και καθαρότητα κατά την προσφιλή τακτική του (να αγιοποιεί τα πορτρέτα του).Γοητευτικός εξωτερικά ο πρωταγωνιστής, αλλά η ερμηνεία του δεν τον βοηθά και αποδεικνύεται "λίγος", όπως "λίγη" είναι και η ερμηνεία της Δήμητρας Ματσούκα η οποία παρότι εκθαμβωτικά όμορφη,ερμηνεύει τη Φραντζέσκα με χαμογελάκια και τσαλίμια σημερινής γυναίκας.Κάπως ξεχωρίζουν οι ερμηνείες του Μέγα Ιεροεξεταστή Χουάν Ντιέγκο Μπότο, και του Λάκη Λαζόπουλου στο ρόλο του φίλου του ζωγράφου.

Η μοναδική εξαίρεση θεωρώ οτι είναι η εκπληκτική ερμηνεία του αείμνηστου Σωτήρη Μουστάκα στην τελευταία του εμφάνιση στο ρόλο του μεγάλου ζωγράφου Τισιάνο, ο οποίος μπορεί να μην υπερβαίνει τα 5 λεπτά, αλλά είναι ικανός ώστε να κλέψει τις εντυπώσεις! Κατά τα άλλα η ταινία αποτελεί μια τεράστια συμπαραγωγή με εντυπωσιακά σκηνικά και κοστούμια που όμως καταφέρνει ως το τέλος να σε κρατήσει παγερά αδιάφορο αντιμετωπίζοντας το θέμα της περισσότερο επιφανειακά και διεκπεραιωτικά.

Ένας θάνατος σε μια κηδεία-Death at a funeral

Τετάρτη χτές και είχα προετοιμαστεί για να δώ το El Greco,τα εισιτήρια όμως είχαν ήδη εξαντληθεί κι έτσι κατέληξα στο "Ένας θάνατος σε μια κηδεία" το οποίο αν μη τι άλλο με έκανε να γελάσω ! Απολαυστικό θα το χαρακτήριζα!

Υπόθεση: Ο αποχαιρετισμός προς τον πατέρα τους, καταλήγει σε ανεξέλεγκτο χάος όταν έρωτες, ζήλια, παραισθησιογόνες ουσίες και ένοχα μυστικά περιπλέκονται στη βρετανική φαρσοκωμωδία του Φρανκ Οζ στην οποία πρωταγωνιστεί η αφρόκρεμα του βρετανικού κινηματογράφου.

Δυο αδέλφια που βρίσκονται σε συνεχή ανταγωνισμό θα συναντηθούν μετά από καιρό στην κηδεία του πατέρα τους μαζί με συγγενείς και φίλους.Ενώ προσπαθούν να λύσουν τα προσωπικά τους προβλήματα,ένας μυστηριώδης ξένος-νάνος απειλέι τα αδέλφια να αποκαλύψει το ένοχο μυστικό του αποθανόντα πατέρα τους (δηλαδή την παράνομη σχέση τους) εαν δεν ικανοποιηθούν οι οικονομικές απαιτήσεις του. Καθώς οι απρόσμενες αναποδιές ανακύπτουν σε όλα τα οικογενειακά μέτωπα τα δυο αδέλφια ψάχνουν τον τρόπο να κρύψουν την αλήθεια από συγγενείς και φίλους προσπαθώντας να θάψουν μαζί με τον πατέρα τους και το μυστικό του!

Μια διασκεδαστική πολυπρόσωπη οικογενειακή κωμωδία παρεξηγήσεων με καθαρόαιμο βρετανικό χιούμορ!

Κάπου το έχω ξανακούσει...

Το τραγούδι που με έκανε να λατρέψω τον Γιάννη Πλούταρχο (μετά το "μονοπάτι") είναι το "Έλα" από το νέο album "Στιγμές",το οποίο κάθε φορά που το ακούω (και είναι πολλές οι φορές,πιστέψτε με!) νιώθω οτι με ταξιδεύει..Φυσικά πρέπει να σας πώ οτι η πρώτη εκτέλεση ανήκει στη ΘΕΑ Τζένη Βάνου,αυτή που έχει ερμηνεύσει το "Σ΄αγαπώ",το "Αν είναι η αγάπη αμαρτία",το"Αγόρι μου",το "Μα αύριο κύριε",το "Σε βλέπω στο ποτήρι μου", και άλλες τέτοιες κομματάρες,πάντα με τη μοναδική φωνή της και το χαρακτηριστικό βιμπράντο της! O Γιάννης Πλούταρχος ερμήνευσε με επιτυχία κι ένα άλλο τραγούδι της Βάνου,το "Έρωτά μου ανεπανάληπτε", και αυτό με έκανε να σκεφτώ αφενός πόσο μεγάλος τραγουδιστής είναι ο Πλούταρχος ο οποίος κατάφερε να ερμηνεύσει με μοναδικό τρόπο κορυφαία κομμάτια που τα έχουμε συνδέσει με τα μεγαλύτερα ονόματα του ελληνικού τραγουδιού,και αφετέρου οτι τέτοια τραγούδια είναι πολύ δύσκολο να γραφτούν στη σημερινή εποχή που κυριαρχούν τα "εύκολα" τραγουδάκια που ξεχνιούνται μέσα σε ένα μήνα..(βλέπε και το παρακάτω post).Πάντως τέτοιες επανεκτελέσεις πρέπει κατά τη γνώμη μου να γίνονται, για να ακούμε και να μαθαίνουμε κι εμείς οι νεότεροι τραγούδια με πραγματική αξία που έχουν αποδείξει πως αντέχουν στο χρόνο!

Δεν τραβάει το παιδί

Έχετε ακούσει το νέο τραγούδι της Δέσποινας και του Φοίβου με τίτλο "θέλω" που μεταδίδεται σε όλα τα ραδιόφωνα απο τις 10/10 με αφορμή τα 10 χρόνια συνεργασίας τους; Άχρωμο, άγευστο και...μια από τα ίδια κατά τη γνώμη μου ! Αν και από πολύ μικρή έχω δηλωθεί "Βανδικια" στον ιερό πόλεμο (ξέρετε με την μητέρα της υπέρλαμπρης,της τεράστιας ηθοποιού Σοφίας Καρβέλα), δυστυχώς δεν μπορώ να πώ οτι τα τελευταία τραγούδια της Δέσποινας θυμίζουν σε τίποτα τις "Δέκα εντολές",τις "Προφητείες" ή το "Γεια".

Φαίνεται οτι το παιδί (σσ Φοίβος) δεν "τραβάει" πια, η φαντασία του έχει στερέψει (εδώ που τα λέμε σε ποιον να προφτάσει να πρωτογράψει), επαναλαμβάνεται συνεχώς και τα τραγούδια του έχουν χάσει την ποιότητα που είχαν παλαιότερα.

Αυτό φαίνεται οτι το διείδε η έτερη αγαπημένη Έλλη Κοκκίνου κι έκανε την πιο επιτυχημένη κίνηση της χρονιάς! Μετακινήθηκε στη Sony MBG (στην οποια ήταν πριν από 7 χρόνια απ'οπου και έφυγε για να πάει στη Haeven).Στη συνέντευξή της η τραγουδίστρια δήλωσε μεταξύ άλλων: "ένας συνθέτης δε μπορεί να γράφει για μόνο έναν τραγουδιστή, αλλά δε μπορεί να γράφει και σε δέκα γιατί τότε κάτι θα πάει λάθος". Τελικά όλα πήγαν τέλεια στη νέα της αρχή στη Sony, το τραγούδι της "λυπάμαι ειλικρινά" είναι super και παίζεται παντού, αλλά και ο γάμος της στις 4 Σεπτέμβρη ήταν καταπληκτικός , χωρίς υπερβολές, με λιτότητα, χωρίς αρνιά και κατσίκια, χωρίς βαρυσήμαντες δηλώσεις διαφόρων...vip, και όλα τα σχετικά που παρακολουθήσαμε σε έτερους γάμους του Καλοκαιριού (ονόματα δε λέμε, οικογένειες δε θίγουμε) ! Σημασία έχει πως η Έλλη το τόλμησε και βγήκε νικήτρια! Και επανέρχομαι: μήπως πρέπει να αρχίσεις να το σκέφτεσαι κι εσύ Δεσποινάκι (εδώ που τα λέμε το καθυστέρησες), γιατί funs σου είμαστε κι εμείς, και θέλουμε να σε δούμε στις παλιές δόξες σου, να ερμηνεύεις τραγούδια που αρμόζουν στο βεληνεκές σου!

Τι είδα

Δυο είναι οι ταινίες που μου άρεσαν αυτή την εβδομάδα καθ'οτι τυγχάνω και σινεφιλ! "Τα πρώτα μου βαφτίσια" ή "Πρώτη φορά νονός" βασίζεται σε αυτοβιογραφικό διήγημα του Νίκου Παπανδρέου από το βιβλίο "Δέκα μύθοι και μια ιστορία"το οποιο πρωτοδιάβασα το καλοκαίρι του 1996 σε διακοπές σε κάποιο χωριό της Πελοποννήσου όπου και παραθέριζα με τους γονείς μου και ομολογώ οτι μου ξύπνησε μια γλυκιά νοσταλγία! Η πλοκή έχει ως εξής: Ο 11χρονος Άλεξ ,γόνος μεγάλης πολιτικής οικογένειας,είναι μεγαλωμένος στην Καλιφόρνια και έρχεται στην Ελλάδα στις αρχές της δεκαετίας του '60, όμως δεν είναι ένα παιδί σαν όλα τα άλλα. Είναι ο γιος του Αρχηγού!Όταν ο πατέρας του του αναθέσει την πρώτη του αποστολή για να υπηρετήσει τη Δημοκρατία και το Κόμμα,ο Άλεξ είναι πρόθυμος για όλα!Έτσι, πηγαίνει στην Κρήτη για να βαφτίσει το μωρό τοπικού κομματάρχη και υποψηφιου βουλευτή.Ο Άλεξ πρέπει να αποδείξει σε όλους και κυρίως στον πατέρα του οτι είναι άξιος γιός του!Πρέπει να φορέσει κοστούμι, να βγάλει λόγο πολιτικό με ελληνικά που δε γνωρίζει, να δοκιμάσει όλα τα κρητικά εδέσματα και να λέει πάντα "γεια στα χέρια σας" , να τάζει δρόμους και γεφύρια και να σφίγγει χέρια με τη θέρμη του πολιτικού!Τα "πρώτα του Βαφτίσια" αποδεικνύονται τα πιο καθοριστικά της ζωής του! Το "Πρώτη φορά νονός" αντλεί πολλά στοιχεία από ταινίες του παλιού ελληνικού κινηματογράφου (βλέπε διαμάχη Γκόρτσου-Μαντά αλλά και Φουρτουνάκηδων και Βροντάκηδων) εκεί όμως που στηρίζεται κυρίως είναι η ντοπιολαλιά της Κρήτης και οι διατροφικές συνήθειες των Κρητών.

Όσον αφορά στην έτερη ταινία,το "Ratatouille", οφείλω να ομολογήσω πως αρχικά διατηρούσα τις επιφυλάξεις μου για μια ταινία κινουμένων σχεδίων,η οποια όμως τελικά με διέψευσε και δικαίωσε το έτερον ήμισυ που επέμενε να την δούμε.Είναι η μόνη ταινία που μπορεί να σε κάνει και να αγαπήσεις τους αρουραίους! Ο Ρεμί ονειρεύεται να γίνει σπουδαίος σεφ παρα τις αντιδράσεις της οικογένειάς του και το προφανές πρόβλημα οτι είναι αρουραίος!Παρακολουθεί με θαυμασμό το μεγάλο σεφ Gousteau του οποίου το μότο είναι "anyone can cook"(όλοι μπορούν να μαγειρέψουν)!Έτσι, όταν η τύχη τον φέρνει κάτω από το διάσημο εστιατόριο του Gousteau, θα ριχτεί με πάθος για να αποδείξει τις μαγειρικές του ικανότητες μέσα από τα χέρια του αδέξιου σεφ Linguini!Μια πολύ καλή τανία που σε πολλά σημεία κατορθώνει να συγκινήσει αλλά και να εγείρει τη συμπάθεια για τα μικρά τρωκτικά!

"Μαρία η άσχημη" : Γιατί μας αρέσει

Πρέπει να σας πώ οτι πλησιάζω τα 23 κι όμως παρακολουθώ κι εγώ την "Μαρία την άσχημη"!Αν και δεν παρακολουθώ τη σειρά κάθε μέρα (γεγονός που δεν με εμποδίζει να κατανοήσω την συνέχεια ακόμη κι αν δεν έχω δει τη σειρά για μια ολόκληρη εβδομάδα), ομολογώ οτι πολλές φορές έχω μεταθέσει τις εξόδους μου λίγο αργότερα (από την ώρα προβολής της Μαρίας) με το πρόσχημα οτι έχω διάβασμα/ήρθαν καλεσμένοι στο σπίτι/δεν προλαβαίνω να ετοιμαστώ,κτλ.Η αλήθεια είναι οτι κι εγώ η ίδια διερωτώμαι πολλές φορές τι είναι αυτό που με κερδίζει στη "Μαρία", αφού στο παρελθόν δεν έχω παρακολουθήσει ποτέ (σας το ορκίζομαι αυτό) μια καθημερινή σειρά.Το σίριαλ κινείται σε αργούς ρυθμούς και είναι εύκολο να καταλάβεις τη συνέχειά του ακόμη κι αν έχεις χάσει αρκετά επεισόδια.Το δε σενάριο συχνά ξεπερνά τα όρια της υπερβολής, με τελευταίο παράδειγμα τον πατέρα του Νικόλα ο οποιος εμφανίζεται ξαφνικά μετά απο 25 χρόνια για να ζητήσει το...νεφρό του γιου του προς μεταμόσχευση! Οι "παρένθετες ενότητες" (βλέπε εφευρέσεις Ηρακλή, καπρίτσια Ελεονώρας κ.α.) μοιάζουν ανούσιες και δεν έχουν να προσθέσουν τίποτα στην εξέλιξη της βασικής υπόθεσης.Όλα αυτά βέβαια μπορούν να δικαιολογηθούν στα πλαίσια μιας καθημερινής σειράς και είναι λογικό οι ρυθμοί να μην είναι οι ίδιοι με αυτούς μιας εβδομαδιαίας σειράς και αυτό γίνεται φανερό και από το οτι γυρίζονται μέσα σε μια ημέρα αρκετά επεισόδια αφού παρακολουθουμε τους πρωταγωνιστές με την ίδια ενδυμασία για μια ή ακόμη και δυο εβδομάδες! Παρ'όλα αυτά η "Μαρία" συνεχίζει να καθηλώνει τους τηλεθεατές της,συγκεντρώνοντας υψηλά νούμερα τηλεθέασης για δεύτερη συνεχή χρονιά! Πολλοί υποστηρίζουν οτι το σενάριο βασίζεται στη γνωστή πεπατημένη συνταγή της επιτυχίας που θυμίζει σύγχρονο παραμύθι. Από τη μια το οικογενειακό περιβάλλον της Μαρίας που παραπέμπει σε παλιά ελληνική ταινία και από την άλλη, η ίδια η πρωταγωνίστρια που αντιπροσωπεύει μια κοπέλα με υψηλή μόρφωση που δεν διαθέτει όμως το πολυτιμότερο εφόδιο στις μέρες μας : την ομορφιά! Εντούτοις, η Μαρία κατακτά τις καρδιές όλων και ξεχωρίζει για τις γνώσεις της, την καλοσύνη και την αθωώτητά της.Τα προσόντα νικούν την ομορφιά και ο τηλεθέατής νιώθει οτι ακόμη και στην εποχή της εικόνας στην οποια ζούμε, τα ιδανικά μπορούν να υπερνικήσουν την εξωτερική εμφάνιση και οτι χρησιμοποιώντας θεμιτά μεσα κάποιος μπορεί να βγεί νικητής και να επιτύχει τους στόχους του!Αυτή είναι η συνταγή της επιτυχίας, αυτό είναι το μήνυμα της σειράς και νομίζω οτι από αυτή την άποψη δεν είναι άδικο να παραβλέψουμε τις όποιες "ατέλειες" εμφανίζει το σίριαλ.

Britney: Η άνοδος και η πτώση μιας star...

Την επιμέλεια των δυο παιδιών της έχασε προσωρινά η 27χρονη πλέον Britney Spears σύμφωνα με απόφαση του δικαστή του Los Angeles , Scott Gordon ο οποιος ανέθεσε την κηδεμονία στον πατέρα των παιδιών και πρώην σύζυγο της Britney, Kevin Federline καθώς κρίθηκε οτι η τραγουδίστρια δεν βρίσκεται σε σωματική και ψυχολογική κατάσταση τέτοια ώστε να μεγαλώσει τα παιδιά της.Όλοι θυμόμαστε τα πρώτα βήματα της Britney πριν μερικά χρόνια όταν με μαθητική περιβολή τραγουδούσε ''hit me baby one more time".Η Britney μετεξελίχθηκε σε κορυφαία pop τραγουδίστρια με τεράστιο κατάλογο επιτυχιών και εκατομμύρια πωλήσεις ανα τον κόσμο.Όλα αυτά ανήκουν στο παρελθόν και η τραγουδίστρια δεν θυμίζει σε τίποτα τον παλιό εαυτό της αφού αντιμετωπίζει σοβαρότατα προβλήματα αλκοολισμού και ναρκωτικών, ενώ πριν μερικές μέρες η υπεύθυνη εταιρία για το managment της τραγουδίστριας ανακοίνωσε οτι διακόπτει τη συνεργασία τους.Στη Britney έχουν χρεωθει και ομοφυλοφυλικές σχέσεις, ενώ όλοι θυμούνται την κίνησή της να ξυρίσει το κεφάλι της σε μια στιγμή αυτοκαταστροφής.Έχει κατηγορηθεί επίσης για παραβάσεις ταχύτητας με πρόκληση καταστροφής ξένης περιουσίας,για οδήγηση χωρις δίπλωμα, και πολλά άλλα.Μέχρι και ο σωματοφύλακάς της , Tony Barreto κατέθεσε στο δικαστήριο πως είναι επικύνδινη για τα παιδιά της.

Η Britney ζει την απόλυτη πτώση και αρκετοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν πως η αφαίρεση της επιμέλειας των παιδιών της θα συνεφέρει την τραγουδίστρια, ενδέχεται όμως να είναι και το τελειωτικό χτύπημα γι'αυτήν...

Πάντως είναι κρίμα να βλέπεις ανθρώπους που έχουν μεσουρανήσει και έχουν απότελέσει είδωλα για πολύ κόσμο, να έχουν περιέλθει σε μια τελματική κατάσταση.Ίσως να ευθύνεται η απότομη επιτυχία και όσα συνεπάγονται αυτής...Ίσως...